medical.swisslens.ch

Objawy i przyczyny stożka rogówki

Objawy stożka rogówki to najczęściej szybkie zmiany wady wzroku, duży astygmatyzm, niewyraźne widzenie, czy nawet dwojenie obrazu. Stożek rogówki jest postępującym, ale niezapalnym schorzeniem. Prowadzi do stożkowatego zniekształcenia oraz/lub ścieńczenia rogówki. Najczęściej zajmuje obszar centralnej i paracentralnej części rogówki. Zwykle choroba ma swój początek w okresie dorastania i objawy stożka pojawiają się najpierw w jednym oku. Po około 5 latach pojawia się w drugim. Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet (stosunek 2:1). Osoba mająca stożek rogówki często też jest krótkowzroczna. Dodatkowo stożkowaty kształt rogówki wywołuje astygmatyzm nieregularny i pełne skorygowanie go okularami raczej nie jest możliwe. Mimo że choroba znana jest od ponad 200 lat, to wciąż nie została znaleziona przyczyna progresji stożka.

Objawy stożka

Obiektywne

  • częste zmiany ostrości wzroku
  • wzrost astygmatyzmu
  • przy stożku zaawansowanym – uwypuklenie dolnej powieki podczas patrzenia w dół (objaw Munsona)

Subiektywne

  • dwojenie
  • zamazanie obrazu
  • efekt halo

Objawy stożka rogówki pojawiające się wraz z jego rozwojem

  • długotrwale utrzymujące się zaczerwienienie oczu
  • podwójne widzenie
  • “duszki” (odbicia obrazu)
  • zniekształcenia
  • wrażliwość na światło
  • olśnienia, rażenie światła
  • zmniejszenie objętości mięśni twarzy
  • efekt halo
  • efekt smug
  • obniżona ostrość wzroku o zmierzchu i w nocy
  • zespół suchego oka i nadwrażliwość
  • obniżony komfort/tolerancja soczewek kontaktowych, zwłaszcza przy długotrwałym użytkowaniu (soczewki np. zaczynają się zsuwać lub wypadać z oka)
  • gorsza jakość filmu łzowego

Możliwe przyczyny stożka (dokładna etiologia wciąż jest nieznana)

  • czynniki dziedziczne
  • problemy z metabolizmem
  • choroby tkanki łącznej
  • częste pocieranie oczu mogące zwiększyć ryzyko pojawienia się stożka
  • szczelina w rogówce, ścieńczenie rogówki
  • ścieńczenie rogówki w wyniku Lasik-u
  • stres

Sposoby stabilizacji stożkowatej rogówki

Przy względnie niewielkiej rozbieżności pomiędzy centralną a peryferyjną topografią rogówki stosuje się okulary korekcyjne i soczewki kontaktowe. W przypadku, gdy różnica pomiędzy centralną a peryferyjną topografią rogówki jest bardzo duża, wówczas aplikuje się specjalistyczne soczewki kontaktowe do stożka rogówki, a w ostateczności przeprowadza przeszczep rogówki.

Intacs (pierścienie śródrogówkowe) to nowoczesna alternatywa stabilizacji stożka. Polega na wszczepieniu w rogówkę 2 plastikowych części krążka, które mają zmniejszyć nieregularności rogówkowe.

Inna metoda to cross-linking, która polega na wykorzystaniu naturalnych zdolności rogówki do tworzenia tzw. kolagenowych wiązań poprzecznych (crosslinking), które wzmacniają i usztywniają rogówkę, a tym samym spowalniają deformację rogówki oraz progresję stożka. Procedurę przeprowadza się u osób, u których choroba jest w początkowym stadium rozwoju.

 Klasyfikacja stożka rogówki wg Amslera-Krumeicha (stadia 1-4)
 Stadium  Kryteria kliniczne
1
  • ekscentryczne wystromienie rogówki
  • wywołana krótkowzroczność i/lub astygmatyzm ≤ 5 dptr
  • krzywizny rogówki ≤ 48 dptr
  • brak odcisku centralnej części rogówki
2
  • wywołana krótkowzroczność i/lub astygmatyzm > 5 dptr i ≤ 8 dptr
  • krzywizny rogówki ≤ 53 dptr
  • brak odcisku centralnej części rogówki
  • grubość rogówki ≥ 400 µm2
3
  • wywołana krótkowzroczność i/lub astygmatyzm > 8 dptr i ≤ 10 dptr
  • krzywizny rogówki > 53 dptr
  • brak odcisku centralnej części rogówki
  • grubość rogówki 200-400 µm
4
  • niemożliwe badanie refrakcji
  • krzywizny rogówki > 55 dptr
  • odcisk centralnej części rogówki
  • grubość rogówki ≤ 200 µm